De bestemming voor vandaag zou 355 km richting het noorden zijn, een grote rit dus! Vlak na Shelly beach kwamen we de Macnut Macadamiafarm tegen. Hier hebben we genoten van een taartje op het terras en een mooie boomgaardwandeling. Met volle magen en goede moed zijn we op weg gegaan. We hebben veel in de auto gezeten. Gelukkig hebben we een goede rit gehad met mooi weer. Halverwege zijn we gestopt bij de Tane Mahuta, ofwel Lord of the forest. Dit is New Zealands grootste levende boom met indrukwekkende maten: omtrek 13,8 meter, stonkhoogte 17.7 meter en een totale hoogte van 51,2 meter. Deze boom is ongeveer 2000 jaar oud. Natuurlijk was er ook een kodakmomentje, al is het moeilijk om dit goed op de foto te krijgen. Na het fotomoment was het weer rijden geblazen om een beetje op tijd in Pukenui aan te komen op de campground. We konden de een-na-laatste ferry bij Rawene nog pakken en daarna zijn we doorgereden naar onze eindbestemming. Helaas werd het een avondritje en hebben we de laatste uren in het donker gereden, wat best spannend is op kronkelige wegen met een lompe camper. Om 21.30uur kwamen we dan ook moe aan op de campsite. We zijn direct gaan slapen om de volgende ochtend weer klaar te staan voor een enerverende dag naar Cape Reinga en de silica beaches.
De tijd begint al aardig te dringen en we willen nog zoveel doen! Na een eerlijke reactie van een meisje in een duikshop in Hahei de dag ervoor hebben we besloten al onze duiken te gaan doen bij de Poor Knights (eilanden in het noorden boven Auckland). Dit betekende dat we een flink stuk door moesten rijden om alles op tijd te kunnen halen. Naast deze duiken willen we ook graag naar het noordelijkste puntje, Cape Reinga. Hiervoor hadden we een tourguide gevonden die ons naast enkele andere activiteiten wilde begeleiden. Dit betekende een lange reis van Coromandel Town naar het meest noordelijke puntje in maar 2 dagen. Veel in de camper zitten en weinig in de buitenlucht. Na een flink stuk rijden hadden we toch behoefte aan een break. We zijn gestopt bij een klein wegrestaurant genaamd 'The old Pumpkin'. Hier hebben we genoten van wat taart en hot pies. Voor wat ontspanning en vemaak zijn we naar de Thames Butterfly and Orchid garden gegaan. Niels heeft een vlinder gered uit de vijver, verder hebben we veel foto's geschoten. Na deze korte break zijn we snel weer doorgereden richting onze camping van bestemming, Shelly Beach boven Helensville. We hebben nog een kleine tussenstop gemaakt voor een late lunch met lekkere chocoladecake!
Na het huren van snorkelspullen zijn we de wandeling naar Gemstonebay begonnen. Dit was maar een kleine 15 minuten. Na wat aarzeling zijn we toch met z'n 4-en het bruine water in gedoken om te gaan snorkelen. In Gemstonebay is een snorkeltour met boeien uitgezet. Hier hebben we snappers en red moki's gezien. Na het snorkeltripje zijn we doorgelopen naar Cathedral Cove. Dit was een wandeling van ongeveer een uur. Op het strand bij Cathedral Cove zijn hebben we wat kleins gegeten en hebben we op een kleed wat van de zon genoten. Na de wandeling terug hebben we boodschappen gedaan en zijn we naar Coromandel Town gegaan.
Vandaag zijn we van Whakatane doorgereden naar Hot water Beach. We waren net op tijd om een hot water pool te graven. Onder Hot Water Beach zit op twee kilometer diepte een grote warme steen die ontstaan is in de periode dat er veel vulkanische activiteiten waren in het gebied. Deze steen warmt water op dat vlak bij kustlijn naar boven komt. Twee uur voor en na eb kan je een kuil graven waar warm water naar boven komt. Bij aankomst was duidelijk dat de beste plekken al bezet waren. We hebben geprobeerd een kuil te graven, maar helaas zaten we te ver van de warmtebron af. Op sommige plekken was het water zo warm dat je er niet met je voeten kon staan. Na een verfrissende duik in de zee zijn we nog even gaan kijken of er nog 'tweedehands' poeltjes over waren. We vonden er eentje waar we nog vijf minuten in konden liggen voordat het opkomende tij de poel verwoeste.
n de ochtend vertrokken we met een boot naar White Island, door de maori's ook wel 'Whakaari' genoemd. White Island is een actieve vulkaan in de oceaan ongeveer 48 kilometer van de kust af. In 2001 is hij voor het laatst uitgebarsten en volgens onderzoekers barst hij ongeveer eens in de tien jaar uit...reken maar uit! Voordat we aan land gingen, vaarden we een rondje om de vulkaan heen. Je kon duidelijk de lijnen zien waar de lava doorheen was gestroomd. Ook rook je de zwavel lucht al en kon je rookwolkjes zien. Voordat we van de boot af gingen kregen we allemaal een veiligheids helm en een gasmasker. Die gasmasker had je zeker wel nodig af en toe! De hoeveelheid zwavel maakte het af en toe erg moeilijk om te kunnen ademen. Op de vulkaan aangekomen kregen we een tour. Tijdens de tour werd van ales uitgelegd. Ook werd ons verteld wat we moesten doen als er een aardverschuiving was of een uitbarsting! Het schijnt namelijk dat er elke dag meerdere aardverschuivingen plaats vinden! Bij ons bleef het rustig en hoefden we geen dekking te zoeken, haha. De hele grond op de vulkaan was warm, dus ook het zand en de stenen. Best bizar om op een actieve vulkaan rond te lopen.
Het groene meer is de hoofd krater van de vulkaan. Van hieruit begint de eruptie. Het is op dit moment een meer een heel hoge zuurgraad. Als je erin zou vallen zou je binnen 15 minuten weg zijn gebrand. Niet door de hitte maar door de zuurgraad. Het meer verandert ook regelmatig van kleur. Zo was hij een paar maanden geleden fel blauw, 2 weken geleden gif groen en nu donker groen. Waarom dit gebeurt weten ze niet. Ook was er boiling mud, modder van ongeveer 80 graden celcius en het borrelt vanwege de gassen die naarboven komen. Op sommige gedeeltes van de vulkaan komen kleine rookwolkjes uit de grond, deze zie je bijna niet. Ook is er wat gelig gesteente op dit punt te zien. Hier moet je niet op gaan staan. De grond daar is zacht en als je daarover heen loopt zak je in de grond en val je in zo'n boiling mudpool. Sommige stukken vallen de laatste tijd ook uit zichzelf in elkaar.
Na de tour op de vulkaan hebben we nog een duik genomen. Heerlijk even al die gassen van je afspoelen! We stonken echt een uur in de wind door de zwavel. Het zeewater naast de vulkaan leek wel veel zouter/zuurder dan normaal. Op de terugweg lekker op de achterkant van de boot zitten met een koud drankje en de vulkaan op de achtergrond steeds kleiner zien worden. Geslaagde dag al zeggen wij het zelf! :D
Het was een hele koude nacht bij de campsite Mangamate waterfall. De nacht was zo koud dat er rijp op het gras lag. Na een ontbijt in het zonnetje hebben we de camper reisklaar gemaakt voor de reis naar Whakatane.
Op de terugweg van de campground naar de grote weg reden we langs twee maori 'huisjes' en een aantal palen met daarop een aantal afgebeelde krijgers en huisjes. We besloten om te stoppen om te gaan kijken. We werden door een vrouw ontvangen die nogal terughoudend reageerde. Ze wilde ons wel naar een oudere brengen die ons iets kon vertellen over de 'huisjes' en de gemeenschap. We werden voorgesteld aan Andy. Hij is een van de oudere van deze 'hui' (gemeenschap in maori). Het is een flink aantal generaties geleden gestart met acht koppels. Dit is uitgegroeid tot een grote gemeenschap waarvan de leden verspreid over heel NZ wonen. De traditionele huisjes zijn voorraadhuizen, genaamd Marae. Vroeger werden deze gebruikt als voorraadhuizen, tegenwoordig als meetingplaatsen. Vandaag waren alle ouderen er om te praten over normen en waarden. Afgelopen zondag zijn er 10 palen geplaatst als eerbetoon aan de acht 'families' en de twee marae. Het terughoudende ontvangst was dan ook vanwege slechte ervaingen met de pers die langskomt voor foto's en vervolgens onjuiste verhalen plaatsen in de krant. Na het gesprek met Andy mochten we foto's maken van marae. De oudere die daar zaten te wachten op de start van de meeting begroette ons vriendelijk.
Na een paar mooie foto's begon de meeting en zijn wij doorgegaan met onze reis. We zijn doorgereden naar Whakatane, hier hebben we een tripje voor de volgende dag besproken naar White Island en even rond gelopen in de winkelstraat. We zijn doorgereden naar Thornton beach voor een lunch en om lekker vroeg op de campsite te staan om wat te wassen.
We waren vroeg aanwezig voor het cave tuben. Tubing is met rubber binnenbanden een stuk water trotseren. Na een introductie kregen wel wetsuits, laarzen en helmen uitgedeeld. Daarna zijn we met z'n allen in een busje richting de caves gereden. Bij een waterstroompje konden we allemaal een band uitzoeken. Je had kleine en grote. Niels was de enige met een kleine band (voor zijn smalle achterste ;). Van een houte steiger deed iedereen een oefensprong (achteruit springen met de band/kont eerst het water in). Hier zijn natuurlijk mooie foto's van gemaakt. Toen weet met z'n allen de bus in met de band, dit was lekker proppen. Na een kleine wandeling kwamen we aan bij het begin van de grot. In de grote hebben we stukken gewandeld en stukken op de band rondgedobberd. Heel erg mooie glowworms gezien (of zoals ze zelf zeggen 'glowmaggots' omdat het larven van een vlieg zijn). We zijn twee keer van een watervalletje af gesprongen, net zoals de oefensprong. Het laatste stuk zijn we dobberend met de helmlichtjes uit de grot uit gegaan een mooi stuk natuur in.
We hebben de nacht doorgebracht op een campground in een national park. Op de achtergrond een mooie waterval.
We werden gewekt door een vriendelijke vogel die luidruchtig in de boom naast ons moest verkondigen dat het ochtend was. Na wat gekeuvel over wie de helling op zou rijden heeft Saskia de sleutels gepakt. Tuurlijk zijn we weer veilig boven gekomen zonder al te veel problemen. De bestemming voor vandaag waren de Waitomo caves. Aangekomen bij een van de organisatoren van activiteiten in de caves hebben we een cave rafting trip besproken voor de volgende ochtend. Daarna zijn we doorgereden naar een informatiecentre en hebben we een korte wandeling gemaakt naar een uitzichtpunt.
De rest van de middag hebben we op een hele kleine camping naast een birdzoo gestaan. Iedereen die er aankwam kreeg een uitgebreide uitleg over de camping (ongeveer 14 plaatsen). De mensen waren erg behulpzaam en konden veel vertellen over de omgeving. We zijn die avond redelijk vroeg gaan slapen omdat we de volgende ochten al voor 9 uur aanwezig moesten zijn voor het cave 'tuben'.
