Onze dagen in LA zitten er alweer op. We zijn nu in terminal 2 van LAX (Los Angeles International Airport) onder het genot van een kop thee van de Starbucks wat reisverslag en foto materiaal aan het maken voor de weblog. We zitten hier zeker nog 2 1/2 uur voordat onze vlucht naar Auckland vertrekt. De security op Schiphol heeft zeker wel 2 uur geduurd, hier de US uit duurde het nog geen 10 minuten.

Vlak na onze aankomst in het hotel hebben we een auto gehuurd. Dit is echt de beste manier om je door LA te verplaatsen. We hebben nog wel even gekeken naar openbaar vervoer maar dat is echt mile op seven (phun!). Met een mooie Toyota (Toy Joda?) Camry (ik ook hebben voor thuis!) zijn we op weg gegaan richting Holywood. Net voorbij Holywood Boulevard ligt het grootste park van LA. Griffith Park ligt tegen de heuvels van Holywood en op de top van een van de heuvels ligt het Griffith Observatory. Daar heb je een geweldig overzicht van de stad, een leuke expositie vooral over natuurkunde en astronomie en een oude telescoop die al gesloten was. We hebben hier zowel LA bij dag als nacht gezien. Vooral het rijden van de heuvel af, via een onverlichte weg met haarspeld bochten was erg leuk!

Het rijden in LA is een vak apart. De verkeersregels horen overduidelijk te zijn: voor alles is een verkeersbord (dus minimaal 20 stuks bij elke kruising). Voor iedere situatie een eigen, met lappen tekst. Vooral de parkeerregels kunnen niet duidelijker: 'Metered parking from 7am to 8pm except saturday and sunday, except for parking permit holders except from 7am to 8am on bi-weekly basis on days with a letter 'u' in the dayname and when sunrise is after 6am, except days when a local parking code is issued from the unreachable city counsel website, except when Arni parks because he can park everywhere, anytime.'. En dat zijn nog alleen de parkeer regels. De regels voor het afslaan op kruisingen, het door rood rijden bij een afslag rechts of het stilstaan op kruisingen zijn nog veel complexer. Aangegeven op borden met grote rode letters en in zeer kleine letters de 'exept' eronder, dus bij het voorbijrijden net te lezen en daardoor niet meer mogelijk om deze 'exept' uit te voeren (zoals ineens wel af te mogen slaan naar links op een sat/sun tussen 7am to 8pm).

We waren vrij snel moe, om 8 uur lagen we uitgeput in bed. Niet alleen het tijdsverschil maar ook de indrukken van de stad maar ook het auto rijden zelf maken je snel moe. De volgende dag hadden we nog zat om te zien en te doen!

Op zaterdag zijn we eest naar Norm's restaurant op La Cienega Boulevard gereden om een goed ontbijt te halen. Een zogenaamd Lumberjack breakfast bestond uit drie eieren, drie worstjes, twee strips bacon, een halve kilo rusti en drie dikke panckes (ongeveer 10 cm hoog) met siroop en boter. Saskia heeft hier van nog het meeste gegeten, die kan bunkeren zeg!

Na het ontbijt zijn we wat spulletjes gaan zoeken die we nog nodig hadden, wat eten en drinken voor in de auto en een adapter voor amerikaanse power sockets. We hebben geshopt bij de Walmart en Radioshack. Amerikaanser kan het eigenlijk niet!

Toen we genoeg oreo's en drinken hadden ingeslagen hadden we nog een tripje geplanned. De route zou zijn: over Sunset Blvd richting Pacific Highway om daar langs de kust naar Malibu te rijden. Maar nog op de helft van Sunset Boulevard, in Beverly Hills werden we bij een stoplicht dat op rood sprong aangereden door een russische amerikaanse die niet goed aan get opletten was. Geen harde tik, en nauwelijks schade. Na wat gegevens uitwisselen, telefoontjes naar het verhuurbedrijf en de lokale politie dachten we weer op weg te kunnen, echter de airbags en de onboard computer waren toch wel ontregeld volgens wat lampjes op ons dashboard. We zijn dus eerst terug gereden naar het hotel om daar een nieuwe auto te halen. Zelfde model maar dan licht blauw, ietsje ouder en met een navigatiesysteem.

De weg naar Malibu, over Pacific Highway is adembenemend. Het was wat bewolkt en soms wat regenachtig maar de weg en het uitzicht op de oceaan is schitterend. Net na Malibu zijn we de heuvels (bergen?) ingereden en hebben we daar prachtige uitzichten gezien. Het rondrijden is echt onze favoriete manier om vakantie te vieren: lekker veel zien en vrij te bepalen waar je naar toe wilt.

Die avond hebben we een echte authentieke hamburger gegeten bij Mel's Diner bij Hollywould Boulevard (op aanraden van Snuffel en Enterz ;) en een stukje over de walk of fame gelopen. Vermoeidheid sloeg weer snel toe, vanwege het tijdverschil ben je toch snel moe.

Vandaag hebben we rond gelopen in downtown en heel anders dan de rest van LA. Dit is bijna de enige plek met wolkenkrabbers en hoogbouw. De straten van het zakencentrum en de concerthalls worden continu bewaakt door particuliere beveiligers om de zwervers weg te houden. Het was er erg rustig wegens de zondag. Zo rustig dat ze zelfs een stuk Grand Avenue hadden afgezet voor de opnames van een TV commercial van Chrystler. Met hoge snelheid kwam keer op keer een nieuwe Chrystler aan scheuren met daar naast een compleet zwarte (alles maar dan ook alle onderdelen mat zwart) auto met een camera kraan op het dak die de mooie shots moest maken. LA is showbiz!

We hebben hierna vooral rond gereden en veel gekeken, veel gezien. We hebben in twee dagen iedere bekende buurt van of om LA wel aangetipt en gezien: Holywood, Beverly Hills, Pasadina, Downtown, Long Beach, Venice Beach maar ook de wat mindere wijken als Lomita en Harbour City. Daar zie je duidelijk dat er ook veel armoede is in LA. Vooral grote uithangborden met 'foodstamps accepted' laten duidelijk zien wat er speelt in de buurt.

Na het uploaden van dit verhaal gaan we nog een klein hapje eten en dan boarden we over een uurtje het vliegtuig. Over ongeveer 15 uur zijn we dan in Wellington en zien we Niels en Eliza! Als we genoeg slapen in het vliegtuig hopen we ons bioritme snel onder controle te krijgen. Maar dat zien we morgen wel weer!